Z Tanją…

…Liz Goergl

…Lindsey

…pojawił się sam Alberto

…Julia. To to ma opanowane zgrywanie gwiazdeczki. Można podziwiać i się uczyć ]

…urocza Tesa Worley

Tego zawodnika darzę szczerą sympatią. Lubie patrzeć jak jeździ. Lubię Włochów, których nazwisko brzmi melodyjnie (w odróżnieniu od tych, którzy nazywają się po niemiecku). Przykro było patrzeć przez trzy ostatnie sezony na zagubienie i słabość Włocha. Zatoczył jakby wielkie koło, wrócił do nart Dynastara i… nareszcie wszystko działa. Nadal jeździ pięknie. Teraz dodatkowo również szybko. Cała reprezentacja Italii prezentuje podobną, idealną technikę. To połączenie precyzji, nieruchomego tułowia i dynamicznej pracy nóg. Do tego ta lekkość jazdy i płynność! Ta płynność całego ciała to chyba geny. W każdym razie spokojnie możemy ten fakt podciągnąć pod słowo: talent. Przyglądając się technice jazdy Maxa chciałbym zwrócić uwagę na jeden element niezwykle istotny w technice jazdy, a sprawiający wielu narciarzom kłopoty. To płynne dopasowanie pracy ciała góra-dół i przód -tył. Zobaczcie poniższy filmik. W Crans Montana pokazał klasę:

Ruchy ciała góra-dół, przód-tył są ze sobą bezpośrednio powiązane, ponieważ odbywają się równocześnie. Dla początkującego na pewno będzie stanowiło duży kłopot opanowanie równoczesne pracy góra-dół oraz przód–tył, jednak bez takiej umiejętności jazda będzie bardzo sztywna i pozbawiona kontroli.

Przenoszenie środka ciężkości przód–tył ma za zadanie kontrolę zachowania nart. Trzeba sobie uświadomić, że główną oś obrotu znajduje się w okolicach stawu skokowego, czyli mniej więcej tam, gdzie znajduje się canting.. Pochylamy równo całe ciało do przodu i do tyłu. Na zgięcie w stawie skokowym oczywiście nie pozwalają buty narciarskie i ich specyficzna konstrukcja. Pochylając się więc do przodu, działamy siłą na język buta i, co za tym idzie, przenosimy siłę na dzioby nart. Analogicznie – przenosząc ciężar ciała do tyłu, odciążamy tyły nart, co powoduje zakończenie skrętu. Ważne: starając się pochylić do przodu, nigdy nie wolno zginać ciała w stawie biodrowym. Fakt, że często możemy to zauważyć u zawodowców związany jest z dodatkowym dociążeniem. Najpierw idzie całe ciało, dopiero potem ewentualnie „dochylamy” górą.

Dobrym ćwiczeniem na wyczucie roli ruchu przód–tył oraz na równowagę jest jazda w odpiętych butach. Stajemy na szerokim, bardzo łatwym stoku. Odpinamy, luzując z ząbków górne klamry, lekko (na pierwszy ząbek) zapinamy klamry dolne. Nie polecam tego ćwiczenia na stromym stoku, ale taka jazda przy zachowaniu pełnej kontroli na łatwym stoku to ciekawe doświadczenie. Sami spróbujcie.

Na powyższym filmie nie widać pracy przód – tył, widać natomiast doskonale ruchy góra – dół Jaki jest tego cel? Ruchy góra–dół kontrolują siłę, z jaką działamy na śnieg, i oczywiście siłę, z jaką śnieg oddaje energię. Mam na myśli siłę, z jaką krawędzie utrzymują nas na stoku. Główna praca w tych ruchach odbywa się w stawach kolanowych, biodrowych i ramiennych. Mocno pracują wtedy mięśnie szkieletowe, głównie mięśnie pleców. Wróćcie jeszcze raz do filmiku prezentującego technikę Maxa. Trzeba zwrócić uwagę na moment przejścia ze skrętu w skręt (na stromym) – jak bardzo jest wyprostowany, aby za chwilę przy tyczce zejść bardzo nisko. Nie chodzi o wyjście. Ono po prostu jest niezbędne do obniżania sylwetki w skręcie. To daje trzymanie krawędzi i kontrole nart. Jeśli chcemy żeby narty „trzymały” na twardym, warto o tym pamiętać.

Dobre ćwiczenie na wyczucie odpowiedniego rytmu wygląda następująco:

Kijek przekładamy za plecami co zmusza do wyprostowania sylwetki i podniesienia bioder.

Poszukując płynności jaką prezentuje Blardone namawiam do spróbowania wskazanych ćwiczeń. Jestem pewny, że Max wykonał ich tysiące. Wraz z ćwiczeniami przychodzi lekkość i płynność. Tędy droga do skuteczności i przyjemności, której poszukujemy wszyscy.

Szafa

Trasa olimpijskiegio zjazdu w Sochi jest techniczna, kręta, długa i szybka. Jeśli dodamy do tego utwardzenie podłoża z użyciem dużej ilości wody, (co nieuchronnie musiało zakończyć się śliskimi kawałkami lodu) plus najdłuższe skoki – około 60 metrów, otrzymaliśmy widowisko iście gladiatorskie. Na tym tle naprawdę wysoko oceniam występ Maćka Bydlińskiego, który zdobył kolejne w tym sezonie punkty PŚ. Podziwiam za odwagę. Nie wiem czy wiecie, ale nasz zawodnik nie miał praktycznie żadnego treningu zjazdu. Trenuje podczas zawodów. Z takim przygotowaniem ruszenie na trasę w Sochi to może się wydawać – szaleństwo. Znam jednak Maćka, wiem jak jest skoncentrowany, świadomy swojej wartości. Ruszenie na trasę DH to wyrafinowana taktyka. Powinienem krytykować, a nie robię tego, za slalom do kombinacji. Dało się o wiele szybciej. Jednak punkty w zasięgu ręki kuszą…

Jako Polacy bardzo potrzebujemy motywacji. Gdyby pojawił się mistrz w sportach alpejskich na miarę narciarstwa klasycznego zostałby bogiem. Jak Adam Małysz, albo bardziej. Nie twierdze, że zostanie nim Maciek. Kto to przewidzi? Jednak bez osobistej wiary w sukces tego zawodnika nie byłoby mojego zaangażowania. Jestem naiwniakiem, boli mnie wysłuchiwanie problemów Maćka, wiem jak szwankuje organizacja, wiem gdzie jesteśmy. Jednak wierzę! Takiego talentu nie mieliśmy dawno. Nie sięgam do historii. Wtedy sport był amatorski, teraz rządzi kasa. Jeśli zorganizujemy szansę na trening i konfrontacje z najlepszymi, Maciek jej nie zaprzepaści.

Co robić? To sprawa trenera. Nie mam takiej wiedzy jak Vlado -trener Maćka. Co jednak widzę? Najpierw potrzebne dobre, szybkie narty DH (kto zna głębiej temat, potwierdzi). Dużo dobrego treningu w konkurencjach szybkościowych w okresie letnim, np. w Chile z najlepszymi. Potem solidny trening w Europie SL. Dużo, dobrego treningu SL! To moja płytka, prywatna analiza. Wierzę, że słuszna to droga. Miejsca w 30 PŚ, również w innych konkurencjach niż SL i kombinacja są w zasięgu. Od tego wszystko się zaczyna. Sami zobaczcie historię innych mistrzów.

Szafa

Przed startem

Maciek na trasie zjazdu,

… ale się to oglada po powrocie do domu.

12:00

E: „Cześć Bode”

B: „mmmmm”

E:”Widziałeś jak na porannej rozgrzewce wymiata Jan (Hudec)”

B: „mmmmmm Nie. Nie byłem…”

E: „ooo…!!!!”

B:”mmmmm”

E:”…no to mamy prze…”

I tak tez się stało. Jan Hudec zdeklasował rywali

Po swoje kolejne zwycięstwo w sezonie przyjechał szwajcar, którego przedstawiać nie trzeba:

Nie udało się, było blisko. sami sprawdżccie wyniki na stronach Fis-u. Cuche 3 za Bode i 0,04 sek za K Kroellem.

Jakoś tak z innej perspektywy patrzę na te zawody PŚ. Przyjechałem z firmą AMG sponsorujacą Maćka. Narty, niesamowite widoki, spokój. Nigdzie się spieszyć nie trzeba. Klimat PŚ z tej perspektywy jeszcze bardziej smakuje.

Bardzo ładnie dzisiaj zaprezentował się Maciek Bydliński. Dzisiejsze zawody (choć to  PŚ) zostały zaplanowane przez nasz Team jako trening do niedzielnej superkombinacji. 5,3 straty to dobry wynik (dla tych oczywiście, którzy choć trochę znaja realia!). Za chwilę kolacja, na której gościem bedzie Maciek.   Poznam więcej szczegółów.

Na jutro planujemy zdarzenie niecodzienne, wręcz bezczelne. Mając pod nosem zjazd PŚ wybieramy sie na zwiedzanie okolicy, oczywiście na nartach.  Trudny to wybór, ale tutaj po prostu jest pieknie.

Spotykamy na krzesełku lokalnego przewodnika. Pomysł powstał już wcześniej, jest okazja więc pytamy:” Czy da sie wynająć helikopter i zjechać rano z Mt. Blanc?” – „Jasne odpowiada”. „Ile?”. „3 000/os (widząc minę dodaje) – te góry są niezwykłe. Tutaj nie pytaj o kasę. Obcowanie z tym miejscem jest bezcenne”

Szafa

Długo nie trzeba było czekać i Schiffrin zawędrowała na podium. Ależ przebojowa jest ta dziewczyna! Emocjom poddała się podobno sama Lindsey pokazując wściekłość: „Jak to? Taki żółtodziób na podium? A właściwie, to miejsce na podium wybaczam …tylko dlaczego jest przede mną???”

Szafa